Surinam, Güney Amerika’da Müslüman nüfus oranının en yüksek olduğu ülkedir. Toplam nüfusun yaklaşık %20’si Müslümandır. Bu demografik ağırlık nedeniyle ülke, 1996 yılında İslam İşbirliği Teşkilatı’na tam üye kabul edilmiştir. Ülkedeki İslami varlık, 19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren şekillenmeye başlamıştır.
İslam’ın ülkeye gelişi, sömürgeci Hollanda’nın iş gücü politikalarının sonucudur. 1863’te köleliğin kaldırılmasının ardından oluşan iş gücü açığını kapatmak için Hindistan ve Endonezya’dan işçiler getirilmiştir. 1873-1916 yılları arasında Hindistan’dan, 1890-1939 yılları arasında ise Endonezya’nın Cava adasından gelen Müslümanlar bugünkü yapının temelini oluşturur.
Etnik yapı, dini pratiklerde de belirleyicidir. Müslüman nüfusun çoğunluğunu Hindistan kökenliler ve Endonezya kökenli “Cavalılar” oluşturur. Hint kökenliler genellikle Hanefi mezhebine bağlıyken, Cava kökenliler Şafii geleneğini sürdürmektedir. Az sayıda da olsa Afrika kökenli Müslüman ve Ahmediye mensubu bulunmaktadır.
Başkent Paramaribo’da dini yapılar fiziksel olarak birbirine oldukça yakındır. Şehir merkezindeki “Keizerstraat Camii” ile “Neve Shalom Sinagogu” yan yana bulunmaktadır. Bu durum, ülkede farklı dini gruplar arasındaki sosyal uyumun ve hukuki statü eşitliğinin bir göstergesi olarak kabul edilir.
Surinam’da İslam, sadece dini bir kimlik değil, aynı zamanda etnik ve siyasi bir temsil aracıdır. Müslüman toplum, kurdukları siyasi partiler ve sivil toplum kuruluşları aracılığıyla ülke yönetiminde aktif rol almaktadır. Günümüzde Surinam, hem Latin Amerika kimliğiyle hem de İslam dünyasıyla olan kurumsal bağlarıyla bölgede istisnai bir örnek teşkil eder.
Muhammed Yasin Gidici 2004 yılında İzmir’de doğdu. Halihazırda İstanbul Medeniyet Üniversitesi Uluslararası İlişkiler bölümünde eğitim hayatına devam etmektedir. Dış politikada Doğu Afrika ve kriz, çatışma bölgelerine yoğunlaşarak çalışmalar yapmaktadır. İngilizce bilmektedir.
