“Musa kavmine dedi ki: Allah’tan yardım isteyin ve sabredin. Şüphesiz yeryüzü Allah’ındır; kullarından dilediğine onu miras verir. Sonuç muttakilerindir.”
(A’râf, 128)
Dünya onu kararlı hitabeti ve sembolleşmiş sesiyle direnişin yüzü olarak tanıdı. Ancak şehadetinin ardından geriye sadece askerî bir başarı değil, davasının teolojik ve tarihî köklerini titizlikle inşa ettiği akademik bir miras kaldı. Şehid Huzeyfe Kahlout (Ebu Ubeyde) tarafından 2013 yılında tamamlanan 760 sayfalık devasa yüksek lisans tezi, bu fikri derinliğin en somut kanıtı.
Sözünü Eylemiyle Mühürleyen Bir Savaşçı
Ebu Ubeyde’nin “Siyonizm, Hıristiyanlık ve İslâm’a Göre Mukaddes Topraklar” başlıklı çalışması, Filistin davasının yalnızca askerî değil, aynı zamanda epistemik ve ideolojik bir mücadele alanı olduğunu ortaya koyar. O, Filistin meselesini modern siyasetin dar çerçevesine hapsetmeden, asıl kavganın temellerinin inanç, kimlik ve kutsallık üzerinden yürüdüğünü ortaya koymuştur:
“Bugün yaşanan mücadele; toprak, devlet veya egemenlik mücadelesinden önce, hak ile batıl arasında inanç temelli bir mücadeledir.”
Sahada cüretkâr ve savaşçı bir ses olarak tanıdığımız Ebu Ubeyde, akademide ilmin tevazusunu kuşanır; tezine son derece mütevazı bir dille başlar:
“Bu çalışmanın tamamlanmasını nasip eden Yüce Allah’a hamd ederim.
Bu mütevazı çalışmada hiçbir üstünlük iddiam yoktur; bu yalnızca bir öğrencinin gayretidir.
Peygamberimizin şu sözüyle başlarım:
‘İnsanlara teşekkür etmeyen, Allah’a şükretmiş olmaz.’”
Eser, Orta Doğu jeopolitiğinin merkezinde yer alan “Kutsal Toprak” (Arz-ı Mev’ud / Filistin) kavramını sadece siyasi değil, teolojik bir temelde inceler. Üç semavi dinin bu topraklara yüklediği anlamları karşılaştırmalı olarak ele alması, bölgedeki çatışmaların dini kökenlerini anlamak adına akademik bir veri sunar.
Çalışmanın daha giriş bölümünden itibaren yazarın temel iddiası açıktır: Filistin meselesi, modern ulus-devlet sınırlarıyla açıklanamayacak kadar derindir:
“Mukaddes topraklar meselesi yalnızca siyasi bir mesele değildir.
Bu mesele, tarihsel, inançsal ve medeniyet temelli bir çatışmanın ürünüdür.
Yeryüzünde ilk defa insanlığın mukaddes kabul ettiği yerlerden biri olan bu topraklar, tarih boyunca istilalara, kutsallık iddialarına ve sahte meşrulaştırmalara konu edilmiştir.
Bugün yaşanan mücadele;
toprak, devlet veya egemenlik mücadelesinden önce,
hak ile batıl arasında, inanç temelli bir mücadeledir.
Bu nedenle Müslüman nesillerin,
bu meselenin yalnızca politik değil,
akidevi bir mesele olduğunu idrak etmesi gerekir.”
Tezin Üç Temel Sütunu
Eser, Filistin topraklarına yüklenen anlamları üç semavi din üzerinden mukayeseli bir teraziye çıkarır:
- Yahudilik ve Siyonizm: Siyonizm’in sadece politik bir proje değil, tahrif edilmiş dinî referanslarla beslenen bir ideoloji olduğu akademik bir dille deşifre edilir.
- Hristiyanlık ve Batı Paradigması: Haçlı Seferleri’nden modern “Hristiyan Siyonizmi”ne uzanan süreçte, Batı’nın bölgeye ilgisindeki teolojik süreklilik analiz edilir.
- İslam ve Ümmet Bilinci: Filistin’in bir vakıf toprağı olduğu vurgulanarak, meselenin her Müslüman için kaçınılmaz bir akide davası olduğu temellendirilir.
Bu yapı, çalışmanın sıradan bir tarih anlatısı olmadığını; karşılaştırmalı dinler tarihi, akide ve siyasal bilinç alanlarını birleştiren disiplinlerarası bir tez olduğunu gösterir. Bu noktada Ebu Ubeyde’nin kişisel profili ayrı bir anlam kazanır. Sahada askerî direnişi temsil eden bir figürün, akademide meseleyi akide ve medeniyet perspektifinden temellendirmesi, silahla yürütülen mücadelenin düşünsel zeminini inşa etme çabası olarak okunabilir. Savaşçı yönü ve ilmi yönü birbirini tamamlayan iki yüz gibidir: biri fiilen savaşırken, diğeri mücadelenin meşruluğunu kanıtlar. Kalem ile direniş hattı arasında kurulan bu bağ, çağımızda fikir ile eylemin nasıl iç içe geçtiğini gösteren dikkat çekici bir örnek.
Çalışma, Dua Yayınları tarafından Türkçeye çevrilmiş ve üç cilt halinde yayımlanmıştır.
Sonuç olarak bu tez, Filistin meselesinin neden yalnızca bir toprak ihtilafı değil, inançlar arası kutsallık rekabeti olduğunu anlamak isteyenler için güçlü bir kavramsal çerçeve sunar. Yahudilikteki “vadedilmiş toprak” fikri, Hristiyan dünyasında özellikle Evanjelik teolojiyle yeniden üretilen kutsal yurt anlayışı ve İslam’daki mukaddes belde tasavvurunun aynı coğrafyada nasıl bir dinler arası çatışma alanı oluşturduğunu ortaya çıkarıyor. Meseleyi, sınırlar ve devletler düzeyinin ötesinde, vahiy yorumları ve kutsallık iddiaları üzerinden yeniden okumak isteyenler için eser gerçekten güçlü bir kaynak niteliğinde.
Ahsen Nur Katırcıoğlu, Türkistan coğrafyası odaklı uluslararası ilişkiler alanında akademik ve saha temelli çalışmalar yürütmektedir. Prodüksiyon, tanıtım, editörlük ve içerik üretimi alanlarında çalışmalar yürütmektedir. Çeşitli sivil toplum kuruluşlarında yayıncılık, akademik eğitim, medya çalışmaları ve dijital arşivleme projelerinde rol almıştır. İbn Haldun Üniversitesi’nde çift anadal öğrencisi olarak Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler ile Yeni Medya ve İletişim bölümlerinde öğrenimini sürdürmektedir. İngilizce ve Arapça bilmektedir.
